Na de wijse Van Andries Kespe
EEn schoon Ghelickenisse staetMat. 18. 29 Van Matheo beschreuen Op dat elck hem beweghen laet Tot ontfermen om de misdaet Synes naesten te vergheven Eenen coninck dede bevel sijn knechten om t'oirconden Rekenijngs, maer een ghesel Was sijne Magesteyt noch wel schuldich thien duysent ponden
En als den knecht nu niet en hadt Dat hy soude betalen Ghebodt hy men soude om dat Wijf, kinders al wat hy besadt Om te vercoopen haelen Den knecht met droefheyt vervult veel Is hem te voet ghevalle Och myn heere hebt doch ghedult Ick sal v dese groote schuldt Noch wel betalen alle Doen heeft hem dese ghoede heer Gheiammert boven maten scholdt quyt de schult, twas sijn begeer De selue niet te heeschen meer En heeft hem los ghelaeten Den knecht ginck henen vant een Sijnder medeghesellen Ghy syt hondert penningen cleen My schuldich dus wilt daer afscheen En my myn Gelt op tellen Om medelyden badt hy, maer Den knecht hadde vergheten Des Conincx weldaet, en heeft daer Om veel minder schult, hem in swaer Ghevangenis ghesmeten Sijn medeknechten dit verdroot Het droevich werck aensiende Door haer men den Coninck ontbodt Deses knechts ondanckbaerheyt groot Die hy niet en verdiende Den Coninck toornich halen liet Den knecht, reden, hy dede Groot ontfermen is u gheschiet Van my, waerom en hebt ghy niet
Weder ontfermet mede Ghelick als hy hadde ghedaen Gheschiede hem opt leste De pijnigers hem ginghen slaen Tot dat den Coninck heeft ontfaen De Nagelaten reste Den Vader sal alsoo elck heeft Ghedaen, haer loon wtdeylen D'eeuwighe pijne u aencleeft Soo ghy u broeder niet vergeeft Een yeghelick sijn feylen
Weest op u hoede
Cookies on Poetry Cove