Na de wijse O Heer ick dencke sulcker tijt
Siet heden // sal Mat. 19. 21 1. Joan. 2. 15Een yghelijck Aftreden // al Het aertsche slijck, Sijn sinnen Op gheen weerelt stellen
Wanneermen blyuen Wilt in haer Schijnt te beclyuen Vreuchde, maer Van binnen Is een droevich quellen, Dit gijnck hem in Een openbaerenLuc, 12. 1. Wiens ijdel sin Was vol beswaeren Om cleyn profijt T'huys hielt te min, Te maecken wyt Was syn begin Om veel ghewin Daer te vergaeren Hoe meughen // doch De menschen yet Verheughen // noch In dit verdriet Tis wonder: Daermen siet soo lichte S'werelts beswycken1. Joan, 2. 17 Comen aen Geen coninckrycken Sy vergaen, Bysonder Babylons ghestichteApoc. 14. 2 Exodus. 1 Egipten lant Den val moest lyden En deur Godts hant In corten tyden Euen als caf Sodoma brant
Gen 19, Esech. [2]7Tyrus moest af Hoe vast gheplant Hoe schoon playsant Het moet al glyden T'exempel // let, Hoe thoonde hem Den tempel // met Jerusalem De stede, Geen en wert gheuonden Op deser eerden Soo ghebout Sy inder weerden Prijs behout Veel vrede Heeft Godt haer ghesonden Maer doen de schaer Niet meer en sochte Godts aenschijn claer En weynich dochte T'profijt der ziel Godt brochte haer Haest tot verniel Geen steen hoe swaer Op d'ander daer Heel blyuen mochte Wie baten // van Dit soeckt // als een Verlaten // man Crijght hulpe geen, Ghenade Can hy niet verwachten Want al haer beste Vreuchde broet
De doot int leste Dus elck moet Voor schade Haer profijten achtenPhil. 3. 8 Kiesen voor dat Babels fenijne, Een ander schadt Daer alle pijne Deur wert gebracht Te niete plat, Met volle cracht Gaen na de stadt Daer menich vadt Noch hoopt te sijne
Weest op u hoede
Cookies on Poetry Cove