Na de wijse Der Philistijnen stam quam
SIet welck een liefden gloet // doet [O]ns Godt den vader goet Dat hy ons gheeft te samen de namen kinders die Sijn heerschappie // verdachten, wie En soude hem niet schamen Te werden sijn partie Het leven hy ons schijnckt // dijnckt Hoe hem de liefde drijnght Want doen wy laghenonder Niet sonder // lyden groot Hy syn bloet root // voor ons vergoot Tis wonder bouen wonder Soecken wy nu de doot Wie smaeckt der liefden feest // meest Dan die met droeven geest Voor sijn felle vyanden In banden // en verdriet Hem bryngen liet // wien oock gheschiet Des cruycen doot vol schanden Schuldich wesende niet
Dese liefde en can // van Ons niet geloont sijt // dan Gheen Gout heeft hy ghegeuen Soo euen // hy en quelt Ons om geen gelt // maer datmen helt
De liefde te aencleuen Ghelijck hy was ghestelt Offeren hem ten deel // heel Sonder eenich crackeel Ons lichamen en zielen Vernielen // adams zin Achten tghewin // nietich en din Hem by blyuen, al vielen de berghen tzeewaerts in? Maer oftmen seyde my // sy Godts liefde altijt by Ghenoech is niet sulck prijsen Bewijsen // metter daet Moetmen, ten baet // gheen ydel praet Met cleyden, lauen, spysen, Syn arme ledemaet Onder den broeders geen cleen Liefde sy int ghemeen Ja voor malcander laten Aenvaten // sweert en vyer Syn leuen dier // op aerden hier En gheenen vyandt haeten Tis heydensche manier Wat doet ghy sonderlyck // dynck Soo v Jonste ontfynck All een broeder oft vriende Aensiende // loon en danck Tweder ontfanck // door sulck bedwanck De heydens oyt bediende Malcander haer beclanck Hier in ghedaen te cort // wort Anders ons niet en schort Dan hertelick gheneghen Vercreghen // werden macht
Deur svaders cracht // maer onse crach Is duyster, en ons weghen Leyven ons in de gracht Om loon gheen werck begint // blint Godt heeft ons eerst bemint Voor hem wy niet en deughen Wel meughen bidden wy Om' quytschelt hy // sal ons al vry Maken, ende verheughen Om de liefde Christy Want oft wy nu al staen // aen Der liefden bant ghedaen Ja vele goets bedryuen Wy blyuen, noch als knecht Onnut en slecht // vol van onrecht Ellendighe catyuen Die Godt syn ryck toe seght
Weest op v hoede.
Cookies on Poetry Cove