Een ander op de wijse Ick clam op eenen boome
EEnen Coninck gheseten In den verheuen throon Die heeft ons laten weten Deur zyn beminde Zoon Sijn edel, schoon En Hemelsche secreten
Gheen ander bouen desen En leeft noch en regeert Voor al moet hy ghepresen Werden, want hy begeert Alleen gheeert Ende ghedient te wesen Den Coninck van der stede Dat nieu Jerusalem Wil niet na oude seden Ossen noch schapen tem Maer offert hem Liefflicke danckbaer hede Geluste hem der dieren Ten behoefde niemant Hem tselve toe te stieren Hem is het gantsche lant Nemen hy cant Sonder yemant te vyeren Nu laet ons eens versinnen Syn heylich mandament Het dient ter herten binnen Gheschreuen en gheprent Twil ons ghewent Hebben tot vyerighe minnen Dat doch niemant en wijcke Besyden den Coninck Ghehoorsaemhede blycke Want tis een iammer dinck Eeuwich ballinck Te wesen van sijn rijcke Want niet en sal ghedooghen Den Edelen Princier Wat yemant soude pooghen Te rebbelleeren hier
Water en vyer Heeft hy ghestelt voor ooghen Doch tot onsen verniele En heeft hy gheenen zin Hy belooft onse ziele Te bringen by hem in Soo men tbegin Syns wesens, vast behielde Hy heeft na syn warande Gheleyt een smalle baen Selve seer goederhande Den eersten ganck ghedaen Elders te gaen Waer ons nu groote schande Ist dat wy niet en volghen Maer loopen op het bree Wy maken hem verbolghen En comen in den wee Die nu alree Veel boose heeft gheswolghen Sijn rijcke is hier bouen Niet op der aerden gront Hy heeft ons niet verschoouen Maer mildelick geloue Met een verbont Zijn erue te belouen Dat zyn ryck in voortyden Van deser aerden waer Hy en hadde gheen lyden Soo te beproeven, maer Menich dienaer Soude dan voor hem stryden Soo wy willen ontfangen Syn rycke, en hem by
Blyuen, de zelue gangen Moeten passeeren wy Veroorsaeckt sy Elck daer naer te verlangen
Weest op u hoede
Cookies on Poetry Cove