Na de wijse Hoe is den tijt aldus verkeert Ofte Comt en ick sal u toonen hier
Amos. 4. 6.DIeren-tijt ende hongers noodt Ghebreck van water ende broodt Sulcx moesten in voortyden Onse voorouders lyden Opdat sy vlien Souden tot dien Die een troostich verblyden
Best can laeten gheschien Om sulck benouwen Abraham Tot cana in egipten quam, Isack met al den sijnen Vloodt in der Philistinen Contreie, maer Godt dede daer Belofte int verschijnen Hem wonderlick troostbaer In Jacobs tijden wasser geen Cooren te crijghen, dan alleen In Egipten, het waeren Zeuen onvruchtbaer Jaeren Maer Godt die sant Joseph int lant Om sijn ghetal te spaeren Boodt hy syn milde handt Israel leedt hongers verdriet Want sy hadden te eten niet Exod. 16. 16 Seer haest Godt om haer allen Te lauen, neder vallen Liet hemelsch man, Sy aten van Dat, in de woeste dallen Aldus Godt helpen can Een dierte was ten tijden ruth Doen was des Heeren hulpe nut Dauidt oock dese plaeghen Dry Jaer moeste verdraeghen Tot datmen hieldt Dat Godt ghewildt Heeft na sijn wel behaeghen Doen wert den throon ghestilt Om Achabs sonden quam ghequel
Van dierte ouer Israel In een ront Jaer en creghen Sy geen dauwe noch reghen Maer doen sy haer Schickten daer naer Te gaen op sheeren weghen Eyndichde t'drooghe Jaer Merckt Godts ouergroote weldaet 4, reg, 4, 47,Hondert mannen heeft hy versaet Nochtans met weynich eten Deur de handt des propheten Elisa, want Men dierte vant Den honger wert ghesleten Deur den goeden bystant Twas in Samaria de stadt Soo diere dat een moeder adt Haer kint, deur het bedwijngen Des hongers, maer dees dingen Godt ommesloech Tot haer ghevoech Sachmen in de stadt bryngen Seer haest spijse ghenoech Bethuilia synde beleyt Elck van noodts weghen roept en schreyt Groot berou der misdaden Hadden sy, ende baeden Nacht ende dach Maeckten gheclaech Tot Godt, die wt ghenaeden Haer troostelick aensach Een algemeene dierte ghinck Gheheel ouer des werelts rinck Maer op dat niet verlooren
En gyngen d'wtvercooren,Act, 18, 28 2, Cor, 8, 14, Soo heeft ontfaen T'gemeente saen Hantreyckinge t'orbooren, Van Paulo een vermaen De dierte daer amos afspreeckt Verthoont haer nu want ons ghebreeckt Ten is gheen creatuere Des Broodts, noch in figuere Gheen watervloet Maer t'is het soetAmos, 8, 11, Ghebenedyde puere Woordt Godts twelcke ons voedt Soo wy ghehoorsaem sijne stem Syn nemend' ons toevlucht tot hem Met een herte verslaeghen Onse sonden beclaeghen En leuen voort // recht alst behoort Soo sal hy ons toe draeghen Syn lieffelicke woort
Weest op v hoede
Cookies on Poetry Cove