Na de wijse De meysche ieucht
Natuere leert Dat gheen mensche hoe wreert van seden Niet en begheert Syne lichamelicke leden Verdrucken noch vertreden Maer spysen en lauen veel meer Niemant en waer Oock geerne, naer Zyn verdienste ghestraft van Godt den heer Alsoomen zal Den broeder niet laten behoeven Maer heel end' al Met troostelicken bystant toeven Ons in syn lyden oock bedroeven Ghelyck syn eyghen ledemaet Want zonder dat Een Christen vat Al te vergeefs van syne liefde praet Met hem begaen Ghelyckmen wil syn eyghen leuen
Hebben ghedaen? En heeft hy yet onrechts bederuen Van gantscher herten dat vergheuen Ghelyck Godt onser zonden schult Mede vergheeft Den welcken heeft Met ons soo menichweruen groot ghedult Waert dat yemant By ghevall' quame te beswycken Biet hem de hant Laet uwe sachtmoedicheyt blijcken Ghy die syt van de Geestelycken Siet op v seluen altemet Malcanders last Dracht euen vast Alsoo sult ghy vervullen Christy wet Sondighet dyn Broeder spreeckt hem tusschen v beyden Ghy verwint syn D'waesheyt, gheeft hy ghehoorsaemheyden Maer wil hy niet afscheyden Soo neemt by v noch een oft twee Vermaend' hem Met soete stem Wt liefde, om hem helpen wt den wee Soo hy niet hoort Laet hem de ghemeente vermanen Neemt hy haer woort Niet aen als eenen onderdanen Hout hem als heydens publicanen Die ghy noch liefde schuldich syt Op dat haer hert Ghewonnen wert Door vriend'licheyt, en niet deur t'wist oft nyt
Maer voor verdrach Is ombermhertich oordeel zyn ghewin Meerder ghena Salder ten laetsten daghe wesen Voor Zodoma En tvolck van Gomora, van desen Die Godts woort hooren ende lesen En niet en doen wat hy ghebiet Want hadden sy // ghesien Christy Wercken // den val en ware niet gheschiet
Weest op u hoede.
Cookies on Poetry Cove