Skip to content
1611

Het Walchers liedeboeck

Dirk Schabaelje

Na de Wijse Achab ouer, Israel verheven

CLeyn hoopken in swerelts landouwe Die nu hebt begonnen hier Te treden op de bane nouwe Wilt nu een weynich dangier Sonder verdrieten // lidtsaem genieten En vreest gheen onghemack Volbringht des Heeren // will en begeeren Ghy moet nu draghen tpack Maer dit pack is al licht beuonden Twelck v ten goede streckt Tis beter dan het Jock der zonden Die Godts throone na hem treckt Tis quaet om draghen // altijt te Jaghen In mammons dienstbaerheyt Dan noch te zijne // in sware pijne Die nimmermeer en scheyt Sijt ghy niet dat edel gheslachte

Dat Conincklick priesterdom Een Stadt die Godt al selue wrachte Na den Evangelium Binnen v meuren // en mach men speuren Gheenen onreynen stanck Touenaers, honden werden bevonden Buiten uwen bevanck Ghy zyt oprecht na het exempel Van Christum en anders geen Een opgebonden schoonen tempel Al van leuendighe steen Reyn moet ghy blyuen // en van v dryven Wie de boosheyt hantiert Waer deur ghy mede wert een woonstede Daer de Heere logiert Hy sal wandelen ende woonen Onder v soo dat ghy sult Wesen sijn Dochter ende Soone Al met zynen Geest vervult Als een vercooren // wedergheboren Ghemeynte ghemaniert Na syn beschicken // met gulden sticken Inwendich schoon versiert Ghy zijt getelt onder die temme Cudde die Christus ontfinck En syn schapen hooren syn stemme Maer gheenen vremden huerlinck Vry ghy hebt eenen // herder die gheenen Afwyck v doen en sal Maer hy wil gheuen // syn eyghen leuen Voor sijne schapen al Ghy zyt een licht dat breyt en wyde Op den Candelaer verschint Een heyr dat dickwils moet ten stryde

En nochtans niet en verdwint Perickel smaken // voorsichtich waken Moet ghy, en nerghens van Mismoedich beuen // maer vast aencleuen Den voorgaenden leydtsman O Zyon oft ghy overdochte In menich voornemen stout Hoe dier dat u de Heere cochte Met gheen siluer noch met Gout Maer met den vloede van zijnen bloede Heeft hy v schult betaelt dat deed'de liefde // die hem deurgriefde En vyerich heeft bestraelt Te rechte mach wel tvyer der minnen V berayen, want hy wilt V leyden tsijnen rijcke binnen Och hy is daer van soo milt En moet nu desen Heere niet wesen Gheeert ende ghedient Al die meer haken na ander zaken En is hy gheenen vrient En tis soo quaet sijn vrientschap deruen Want hy is het Hemels broot Dat ons behoeden can voor steruen En hy is in alle noot Goet en ghetrouwe // in druck in rouwe Wanneer den strijt begint dan wil hy comen // bystaen den vromen Die hem vyerich bemint Maer die nu op hem niet en schaffen Sal hy in den grooten dach Soo wreet en onghenadich straffen Dat men noyt s'ghelycx en sach Hoe sal dat clyncken // want dienu dyncken

Te syn wijs ende groot Vallen beneden // maer de vertreden Bouen in Abrams schoot Wilt ghy sijn de liefste Princesse Van den hoochste Prince, laet Sijn woort wesen u forteresse Daer op sonder twijffel staet Ghy sult niet connen werden verwonnen Van eenighen vyandt Godt sal haer dwinghen // ende v bringen In sijn beloofde lant

Weest op v hoede

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Het Walchers liedeboeck · Dirk Schabaelje · Poetry Cove