Na de Wijse Den Meysken op een ryvierken sat
ICk minne eenen goeden vrient
En my en dient
Geen ander // ick cander
Deur sijn bystant
Slaen sijn vyant
Ick zijnde in dese wilde zee
My sal gheen wee
Omswermen // beschermen
Can hy wel my
Blijf ick hem by
Ick sochte hem over bergh en dal
Ick had hem al
Verlooren // maer hooren
Liet hy sy' stem
Doen vont ick hem
Verlaten en wil ick hem niet meer
Om gheen verseer
Geen dyngen // my dwyngen
En sullen, van
Hem mynen man
Hy is myn alderbeste deel
Slot en casteel
Al quaemen // te saemen
Vyanden ick
Hebbe geen schrick
Hy is die in droefheyt altoost
Myn ziele troost
Al schynen // veel pynen
Hier omtrent myn
Lichaem te syn
Hebb ick slechs hem, k'en vraege doch
Na hemel noch
Na eerde // van weerde
Suclx in den graet
Hy bouen gaet
Hy is alleen die my regiert
Weydt ende stiert
Om tleuen // te geuen
My geen getal
Omtbreken sal
Onder syn schaduwen bevrydt
Wtghebreyt wyt
Ick sitte // gheen hitte
Noch Zonne-gloet
My pyne doet
Buyten hem is soo weynech vreucht
Die my verheucht
Ick vinde // doch inde
Heel weetelt niet
Dan veel verdriet
Daerom hebbe ick grooten lust
Te syn in rust
Daer tcroonen // vertoonen
Sal op den groen
Berghe Zion
Weest op v hoede.