Na de wijse Die reyn liefde vyerich
EEn ghebodt ghegheven In ons sinnen // staet Wie syn eyghen leuen Meer beminnen // gaet Dan Christo de Heere Weerdich wesen // niet Can hy dat hy keere Daermen desen // siet Sichtbaer sal voor ooghen Godt verthoonen // hem Die te hooren pooghen Sijnder Zoonen // stem Die veel minder achten Dit vergaende // goet Meughen tander wachten
Op de staende // voet Tis een dwaes vermeter Die wtwendich // schat Wil houden voor beter Dan d'onendich // stadt Voor de ydel wercken Sal int leste // iaet Yghelick wel mercken D'alder beste // daet Het syn iammer dinghen Dan den meesten // hoop Oyt besyden ghingen Met den eersten // loop Na t'eeuwich verdomen Als oft yder // sal Met den Duyvel comen In een blyder // dal Wie mammon toeviele En vercooren // heeft Lichaem ende ziele Hem te vooren // geeft, Die de sonde droeghen Bouen maten // swaer Met haer loon ghenoeghen Moeten laten // haer Die het vleesch besayen Sullen gheene // ieucht Maer t'verderven maeyen Met een cleene // vreucht Niet laet hem bespotten D'alderhoochste // Godt, Dese aertsche sotten Crijghen t'droochste // lot Wie hem twijffelachtich
Tot de sonde // went Staet op een oncrachtich Wanckel fondement Nimmermeer bestandich Cleynen teghenspoet Desen gront drijfzandich Licht beweghen // doet Vryendelick betrouwen Meughen vromen // die Op den hoecksteen bouwen Sonder schromen // wie Haer aendoet quellagie Storm oft reghen // groot T'blijft al vast in stagie Noyt ghecreghen // noot Om v leuen houwen Gaet deur d'enge // poort Ende wilt hercouwen T'geen ick brenge // voort Soo hier yet gebrake Sulcx int goede // leest Doch in alle zake Op u hoede // Weest
Den 2 Meert 1610
Cookies on Poetry Cove