Het Walchers liedeboeck

Op de wijse Al eermen comt ter eeren

ALs Gout int vijer werden beproeft de vrome Godts dienaren en met aenvechtinge bedroeft maer in alle beswaren Cor. 10. 13.den heere haeren // verlosser was ghelyckmen sach ghebeuren aen Tobias die Godt met blyschap al syn treuren weder ghenas Ghevangen hy hem voeren liet in d'Assyrissche wouden heeft hem in alderley verdriet seer vromelick ghehouden en den benouden // by ghestaen weduwen ende weesen veel goets ghedaen om gheen Oorsake van der vreesen Godts af gheghaen Hy was Tobia synen zoon een deuchdelick opvoeder den ghevangen was hy ghewoon te deylen van syn goeder een medebroeder // hy arme vont den welcken hy wtdede ziluer thien pont en van syn hant nam hy in stede een schrifts verbont Niet achtende sconincx bevel heeft de dooden begraven syn vrienden hem op sulck voortstel

smadende antwoort gauen naer syn beslauen // was meer om Godt den heere te behaghen van het ghebodt des Conincx, daerom van syn maghen wert hy bespodt Rusten ginck hy op eerden tyt op dat vermoeytheyt slisse maer doen wert hy zyn ooghe quyt van der swalmen misse dees droeffenisse // hem toegheleyt liet den beproever comen dat aen dit feyt exempel soude zyn ghenomen der lydtsaemheyt Syn vrouwe arbeyde en span en bracht een Jonge geyte na huys, maer tobias haer man die hoorde datse bleyte welcke hy seydt te ghedoogen niet maer doen daer sy behoorde waer op gheschiet van haer een thoornige antwoorde tot meer verdriet Weenende badt hy om de doot verlangende na vrede ter selver tyt was in den noot raguels Dochter mede tot den ghebede nemende heer vindende haer verschoven, dus het begeer dees beyder, wert ghedraghen boven voor God den heer Als nu Tobias hert en zin

hem heel ter dootwaerts stierde riep hy syn zoone, die hy in der vreesen Godts scholierde ghelyck syn vierde // Capittel melt oock gheboot hy te halen van Gabel tgelt den zoon en heeft met zijnder talen niet gherebelt Al wat hy hem hadde belast hy wel volbrengen woude, dus gynck hy soecken eenen gast die hem gheleyden soude in goe behoudenisse ghesont hy nu van Godt ghedrongen den engel vont die daer als eenen synen Jongen gheselle stont Den Vader die beloofde hy syn zoone te gheleyen dus nemende adieu sijn zy van malcander ghescheyen niet sonder schreyen // des moeders maer in den leydtsman betrouwen hadde den vaer en trooste haer herte vol rouwen en groot misbaer Sy quamen aen tygris den vloet na tobia quam swemmen eenen visch, hem vercroop syn bloet en riep met luyder stemmen hem wel betemmen // den eyngel mocht sy hebben ten ruwijne den visch ghebrocht, en dry stucken tot medecijne

daer wtgesocht Dat herte gheleyt op den gloet can gheen ghespoock ghedooghen en de galle die is seer goet teghen blintheyt der ooghen, doen sy dus tooghen // sijnen gheset vraechde hy van logieren, tot raguel sprack hy die is wt ons quartieren hy kent ons wel Begheeren wilt syn dochter, dan syn ghoeden sult ghy eruen Tobia sprack: ick hoore van haer mannen dat sy steruen quam het bederven // oock over my mijn ouders souden treuren, neen seyde hy svyandts macht en sal niet ghebeuren aen tlichaem dy Vriendelick syn sy ingebracht als Raguel de wete ghecreghen heeft van haer gheslacht bedwanck hyse ten ete maer niet een bete // namensy daer ten sy dat haer begheeren eerst werde claer Raguel moeste consenteeren syn dochter haer Tot een besluyt van desen echt heeft Raguel ghegheuen den zeghen, en na redens recht een voorwaerde gheschreuen en daer beneuen // syn sy gheset in een camer alleene

en dede met ghebroke herten, in gheweene een vast ghebet Wat hem d'engel hadde geleert poochde hy te volbrynghen doen wert des vyants macht gekeert deur des eyngels bedwyngen van dese dyngen // heel overdacht dede raguel deluen haestich een gracht vreesende oft oock wel der seluen waer omgebracht Vonden anders en gaven danck den verdryuer der geesten vulden het graf, deden ter banck schapen ende vette beesten hielden de feesten // Ootmoedichtem en raguel quam spreken met soeter stem Tobia dat hy noch twee weken bleue by hem Tobia sprack den engel aen oft hy wel woude henen tot Gabelum in meden gaen thoone thantschrift den genen van den verschenen // geleenden schat en hem daer bouen nooden, hy dede dat soo dat Gabel oock van de brooden des bruylofts adt Middelaer tyt waren bedroeft syn moeder ende vader om dat haer zoon soo lange toeft weenden beyde te gader

maer tgynck noch nader tmoederlick hert liep op weghen en berghen met groote smert sach op oft sy hare zoone nerghen ghewaer en wert Raguel die wilde den tyt van reysen noch wtstellen Tobias sprack door seker syt dat myn ouders haer quellen de ueren tellen // dus wil ick siet v wel hebben ghebeden dat ghy my niet langer en houdet, maer met vreden nu henen liet Doen gaf hy den haluen rijcdom met syn Dochters ten deele haue, en gelt een groote som wasser vry int gheheele maer gheen iuweele // te bouen gynck D'onderwijsende reden die sy ontfijnck dus sijn sy vrolick wech getreden met haer gheschijnck Van haram door des engels raet sy twee voor henen quamen D'ander hielden haer op de straet al zachtelick te samen met haer sy namen // galle des vis commende na al dichte by huys, soo is Anna verblyt want haer ghesichte en sloech niet mis Sijn blinde vader creech een moet quam haer teghen ghegangen

stootende sijnen ouden voet om den zoone t'ontfangen hadde verlangen // en groote vreucht elck van haer lieden waende en wert beweucht sy Danckten Godt die haer verleent al dese deucht Doen heeft Tobia met de gal svaders ooghen bestreken, na een cleyne wijle, is al de duysterheyt gheweken hem is ghebleken // den claren dach sy hebben seer ghepresen Godt die den slach gheeft, ende wederom ghenesen den seluen mach Binnen zeuen daghen hier na quam al t'ander ghesinne met Tobias vrouwe Zara brachten veel rijcdom inne en ten ghewinne // van meer iolyt hielden sy zeuen daghen groote maeltyt waren met haer vrienden en maghen tsamen verblyt Doen hebben vader ende zoon met malcanderen beraden van dees leydtsmans verdienden loon vertellende syn daden Hoe hy den quaden vyandt verdreef, blintheyt, Ja menichmalen ghetrouwe bleef syn deucht en is niet te betalen watmen hem geef

De helft van haer ghebrocht haef sy voor hem presenteerden maer hy thoonde dat hy geen gaef noch loon van haer begheerden maer dat sy eerden // Godt die henlien in alle haer verdrucken had aenghesien en door sijn goetheyt veel ghelucken nu liet gheschien Een van den Engelen ick ben die op den heere wachte, doen ghy waert in v lyden, en om Godt te dienden trachte ick bouen brachte // ghebeden dyn en wert ghesonden neder om u ghepijn te blussen, nu ick keere weder ter plaetsen mijn Doen is hy in een ooghenblick verdwenen die dit saeghen creghen eenen ghemeynen schrick waerom sy seer verslaghen dry ueren lagen // neder int stof met bidden ende smeecken en spraken lof Godt die haer heeft alsulcken teecken bewesen grof. In goeden vrede hy ontsliep na hondert en twee Jaren syn kinders hy te samen riep ende gynck haer verclaren wat weder varen // sal Ninive gheboot haer te bewoonen een ander ste

en haer als Godts dienaers te (thoonen) met lydtsaemhe Als Anna oock was in het graf is Tobia ghedreuen tot Raguel, die hy niet af en gijnck, maer by ghebleven en na syn leuen quam int besit syn kinders hy aenschoude int vierde lidt om te volherden vry men soude aenmercken dit

1610 Weest op u hoede.