Een Liet op de Wijse Rijst wt den slaep ghy s'Heeren knecht
CHristus Godts eenich zoone geeft Den Vader danck, wanneer hy heeft Sijn gauen ghenooten Paulus hier in oock niet en sneeft Hoe syn wy dan soo onbeleeft Dat den lof blyft gheslooten Soo grooten // weldaet wy ontfaen Spys ende dranck comt ons versaen In des hongers bestormen Ten waere deur den heer ghedaen Wy moesten al subyt verghaen Als ellendighe wormen Wormen van aerde slechs syn wy Daer niet en is dan swacheyt by Want alle Ooghen wachten Alleen op onsen Godt en hy Gheeft hen haer voetsel, soo dat zy Leven deur syne crachten
Gheslachten // tonghen, mercken wel Dat u grootmoghentheyt, niet el Dan lof sy toegheschreuen En tis v Goddelick beuel Vallen wy nu hier in rebel O Godt wilt ons vergheuen Vergheuen wilt al onse schult Ghelick als wy hebben ghedult Met onse schuldenaeren Na ons verdienste niet en sult Ghy straffen, op dat ghy vervult Ws heylich woorts verclaren Al waren u sonden soo root Als rosijn verwe veel en groot Sneeu wit sal ickse maken, Die hem bekeert en sal de doot Niet sien, maer dat leuende broot Ontfanghen ende smaecken Smaken v vriendelyckeyt laet O Hoochste Prince, ons en baet Weereltsche vreucht noch eere Wie u tot sijnen deel ontfaet Tot aerde oft hemels formaet Is geen noot dat hy keere O Heere, v comt toe alleen Dopperste prys en anders geen Gheeft uwe cracht van bouen Dat wy met vreuchden int ghemeen Al eer wy van malcander scheen V dancken ende louen
Weest op v hoede
Cookies on Poetry Cove