Na de Wijse Wt de diepte O heere: ofte O Syon wilt v vergaeren
Gelooue, hope, Liefde 1. Cor. 13. 13.Dat syn dry dyngen ient Maer alsoo Paulus briefde Een is tgrootste bekent Dat is de liefde reyne Tot Godt den heere soet Die onder ons ghemeyne Volcomen wesen moet Vyerighe Liefde crachtich Moet in ons wercken seer Een exempel aendachtich Neemt aen Christus de heer Die door den liefden brande Gaf ouer syn lichaem Tot een soet offerhande Voor syn vrienden altsaem
Alsoo moet in ons rysen1. Joan. 3. 16 Titum. 2. 14 Joan. 15. 13. Joan. 13. 34. Math. 5. 45. Dese Liefde, om dan Daer mede te bewysen Dat wy Jongeren van Cristo syn, onsen heere In dese werelt wydt Beleuende syn leere Ootmoedich sonder nydt Sonder Liefde te draeghen Soo en can niemant Godt Recht kennen noch behaeghen1. Joan 4 8. Mat. 22. 39, Rom. 13. 9. Gal. 5. 14. 1. Joaul 4. 16 Want tis thoochste ghebodt Laet ons haer niet vergheten Tis tprincipale fyn De wet en de propheten Daer in begrepen syn Die in de liefde blyuen Godt die blyft oock in haer En sy sullen beclyuen Als vreuchtbaer rancken, maerJoan. 15. 5. Al die de liefde buyten Sluyten, die moeten hier Naemaels als drooghe spruyten In het eeuwighe vier De liefde is bevonden Soo goedt dat sy bedeckt1. Pet. 4. 8 1. Thess. 1. 8. Rom. 4. 8. Prou. 8. 12. De menichte der sonden Daerom laetse perfeckt In onser herten woonen Aenmerckt hoe paulus gaet Met lof en prijs becroonen Der Liefden hooghen graet? Alwaer het dat ick spraecke Prophetien, en wist1. Cor. 13.
Math. 7. 22. Luc. 17. 6. Math. 21. 21.Alle verborghen saecke Niet sonder liefde ist Al hadd ick van ghewelde Een ghelooue soo groot Dat ick berghen verstelde Twaer sonder liefde doot Alwaert dat ick liet brande Myn gantsche lichaem vry Sonder der liefden vande Ten soud niet helpen my Alwaert dat ick de arme Gaue alle myn goet Sonder der liefden swarme Het my geen nut en doet De liefde is lancmoedich En vriendelick daer by Sy en is niet verwoedich Benydende, en sy Is nedrich van Natuere Phil. 2. 4. Cor. 10. 24.Soeckt haers naesten profyt En in de waerheyt puere Sy haer hoochlick verblyt De liefde en dynckt mede Nimmermeer boosheyt, siet In ongerechtichede En verblyt sy haer niet Sy ghelooft alle dingen En sy hopet altyt En verdraecht sonderlyngen Verduldich alle stryt De liefde groot van crachten Die en sal niet vergaen Noch nimmermeer versmachten Maer eeuwich blyuen staen
Prophetien en tongen Sullen ophouden al Maer liefde sterck ghedrongen Eeuwelick bloeyen sal In allerley manieren1. Joan. 4. 17. Laet ons met liefde me Ons seluen gaen vercieren Ghelyck ons heere de Dat wy vrymoedich mogen Present in oordeel staen Vroom voor des rechters ooghen Met gheen vreese belaen
Weest op u hoede
Cookies on Poetry Cove