Skip to content
1818

Nieuwe stichtelijke liederen (2 delen)

Dirk Reijden

IIIde lied. Schuldbesef.

Als d'aardsche vreugd Ontzinkt bij 't schuldbefeffen; Gewaande deugd Zich niet meer kan verheffen: Dan kan natuur Aan 't hart geen' wellust baren; Neen: ieder uur Des levens toont gevaren; Maar, zaal'ge troost! - in 't zwaarst verdriet Wil jezus toch de wanhoop niet.

Geen beekje vloeit; Geen roosje spreidt ons geuren, Daar w'als geboeid, In doodsche kerkers treuren;

Daar 't angstvol hart Gevoelt de bangste zorgen, Die smart bij smart Hernieuwen, ied'ren morgen; Maar, zaal'ge troost! - in 't zwaarst verdriet Wil jezus toch de wanhoop niet!

Voelt g'u, mijn' ziel! Geboeid in helsche snoeren, Hoe diep gij viel, 't Moet u naar jezus voeren; Die wil en zal De bron des heils doen vloeijen; Langs berg en dal, U met zijn bloed besproeijen, Tot 's Regters oog geen vlekje ziet; Want jezus wil uw' rampstaat niet! -

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.