Zang: Laetae Lacrymae. Of: Cessez des pleurs. Ofte: Wilt ghy gewis zijn in uw hert.
HOe lang, ach Heer!
Hoe lang noch mist mijn ziel den zoeten standt
Van 't waer' verheugen?
Helaes! wanneer,
Wanneer zal ick eens 't eeuwig Vaderlandt
betreden meugen?
Ierusalem, des Hooghsten Konings Stadt,
Der Deugdt-betrachters hoop' en herten-schat,
Die u
maer kent is licht des levens zat.
Te lang,
Te lang
valt bang.
2. Ach! kon het zijn
Dat ick, niet meer door d'aerdtschen lichaems bandt
Om laegh gehouwen,
Dat klaer geschijn
Van Godes licht (nu ver, en in 't verstandt)
Dicht moght aenschouwen.
Als ik maer denk om 't Hemelsche geklanck,
En aller Eng'len Goddelijcken zanck
Zoo toeft my schier de doodt al veel te lanck,
En 'k acht,
En 'k acht
Haer zacht.
3. Wat hebt ghy doch,
Wat hebt ghy, Werelt, waerom dat m'in dy
Zou' willen blijven?
Niet dan bedrogh,
Niet dan ellendt, gemengt met zotterny,
Is uw bedrijven;
Uw alderbest voedt zijn verborgen quaedt;
Uw alderschoonst heeft zijn bedeckt verraedt.
Geluckigh die zich uw's in tijdts ontslaet,
En mijdt,
En strijdt,
En lijdt.