Zang: Plustost que je die la cause, &c. Of, Verdwaelde Koninginne, &c.
DE mensch, door al zijn leven (Al is zijn oorsproncke e'el) Met ramp en kamp omgeven, Is in heb zelfs niet veel. Geen Dier op Aerdt, (Hoe kleyn van waerdt) Zoo vol ellend, als hy is Die (niet door Deugdt In God vervreugdt) Van 't quaedtste Quaedt niet vry is. 2. Door 't meer Verstaen en weten, Waer hy van Deugd niet leêgh, Kon hy geluckigh heeten: Nu is 't hem in de weegh.
De domm' Natuur Is't niet zoo zuur Van ramp te zijn bestreden, Als hem, dien 't quaedt Veel dieper gaet Door over-leg van reden. 3. De Beesten treft geen pijne Dan, die, en als'er, is: De Mensch (door waen en schijnen In 't herte ongewis) Vreest menig-mael d'Ellend en quael Die of niet eens zal komen; Of zooz' aen-staet, Zoo wordt het quaedt Verdubbelt door zijn schroomen. 4. Proeft hy, door lust te blusschen, Somtijdts een aerdtsch vermaeck: Steeds speelt'er onheyl tusschen, En schendt der vreughden smaeck. Daer d'een ellendt Somwijlen endt Zal d'ander we'er beginnen. 't Quaedt is vruchtbaer; 't Een broedt het a'er; 't Oud heeft het Nieu steeds binnen. 5. En schoon hy al geduurigh Met 't Avontuur zoo stondt Dat hy op Aerd, nooyt truurigh, Niet wederwarighs vondt: Wat raedt met 't hert, Waer uyt staêgh smert En droefheydt op komt wellen,
Door weet die 't heeft Dat hy niet leeft Zoo Godt hem 't perck komt stellen? 6. Helaes! wel ongenadigh, Wel wreedt is hy geplaeght, Die van zijn hert gestadigh Beklaeght, geknaeght, vertsaeght, Van elck gerieft, Getroost, gelieft, Bewaeyt met voorspoedts winden, In plaets van heul, Een strengen Beul Juyst aen zich zelfs moet vinden. [7.] En schoon het kon al wezen (Gelijck het schier niet kan) Dat hy heel zonder vreezen Zijn Draedt ten enden span: In bitter roet tVerkeert al 't zoet Als hy nu ziet voor oogen Een hoop'loos Af, Een wormig graf, En 't Ziel-verraedt der Loogen.
Cookies on Poetry Cove