Zang: Als op de voorgaende. Oock aldus: III.
ALleen niet 't Kruys van Godes Zone, Maer oock zijn Ootmoet staet ten toone. Wie 't hert aen Hoogheydt hecht Volght hem niet recht, Die de aerdtsche kroon, Ernstigh aengeboôn, Die de aerdtsche kroon versmaden, En 't schandigh kruys ging op hem laden. 2. Wie wanckelt noch als hy zulck blijck ziet? Van dezer Werelt was zijn rijck niet. Gelijck hy sprack, zoo de'e En was hy me'e.
Die wil zijn, als hy, Eeuwigh wel en bly, Die wil zijn, als hy, verheven, Moet hier, als hy, in Ootmoet leven. [3.] Hy quam hier niet om dienst t' ontfangen, Maer and'ren dienst te doen erlangen. Des Werelts pronck en pracht, Staet, eer, en macht, Derfd' hy niet alleen, Maer begeerd' oock geen: Derfd' hy niet alleen alsamen, Maer oock verboodt hy hoogheydts namen. [4.] Gelijck hem 't Rijck in dezen leven Van zijnen Vader was gegeven, Zoo heeft hy 't we'er bezet Na Ootmoets wet; We'er bezet aen al Wie hem volgen zal: We'er bezet aen al zijn leden. Wel voor te gaen, doet wel na treden. [5.]In 't hert bedampt door d' aerdtsche misten, Waent zich de staet-zuchtig' een Christen: Maer 't Lam, gants vreemt van wraeck, Spreeckt ander spraeck. Wie zich voor de meest, (Zeydt des Waerheydts Geest) Wie zich voor de meest wil achten, Is d'alderminst' in Godts gedachten. [6.]Wat zich verne'ert, wil Godt verheffen; Wat zich verhooght, ter neder treffen. De Meester die voor-ging Kent geen leerling Dan die in Ootmoet,
Vreemt van 's Werelts voet, Dan die in Ootmoet na wandelt, En tegen Ootmoets wet nooyt handelt. 7. Wat, hoogh in 't oogh, in eer aenschouw'lijck By menschen is, is voor Godt grouw'lijck. 's Vleeschs lust, begeert van 't oogh, Herts-treck na 't hoogh, Die(vergeefs alsaem Met een schoonen naem, Met een schoonen naem bepeerelt) Zijn niet uyt Godt, maer uyt de Werelt. 8. Der Heyd'nen Vorsten geeft men eere; Die noemtmen oock genadig' Heeren; Die voeren heerschappy: Maer onder dy Daer en zal 't alzoo, (Zeydt Godts laetste Boo') Daer en zal't alzoo niet wezen. Wie moet de Hoogheydt dan niet vreezen? 9. 't Woordt, eerst gesproken tot den genen Die Christum volghden, bindt met eenen, Bindt, even zoo als haer, Elck wie hier naer, Eeuwelijck verblijdt En uyt alle strijdt, Eeuwlijck verblijdt, wil erven Het recht van nooyt te zullen sterven. 10. Niet onder u, zeydt Godes reden: Wat mensch wil hier hem zelfs uyt-sche'eden? Die wil, hoe kan hy doch? Hoe durf hy noch? Wie stelt yemandt vry? Menschen fantasy,
Door bedriegery van herssen, Die tegen waerheydt aen koomt perssen. [11.] Nu strijkt, (en wijckt Godts toorns onweder) Strijckt Hoogheydts zeyl in 't hert heel neder. Volght Christ' ons Capiteyn, Doch hem alleyn; Volght hem in het laegh, Doch oprecht en staêgh; Volght hem in het laegh verne'eren: Zoo wordt en blijft ghy eewigh Heeren.
Cookies on Poetry Cove