Zang: Yets moet ick u Laura vragen.
ALs de hooge nood, by tijden, En onheyl aen alle zijden My, wanhopig, heeft omvaên, Dan verhef ik mijn gedachten, En laet gaen tot God mijn klachten: Want hy neemtze gunstigh aen. 2. Heere weest met my te lijden, En koom doch mijn Ziele vryden Van 't vergif dat dood'lijck plaeght, En een leugenaer, behendigh, (Schoon van buyten, vuyl inwendigh) In zijn valsche tonge draeght. 3. Kand'er yets zoo grouw'lijck wezen Dat de valsche tong zal vreezen Door haer treken a'n te gaen? Wordt'er yets zoo quaedt gevonden Dat de booze leugen-monden Niet stout-moediglijck bestaen? 4. Scherpe pijlen, af-gevlogen Van eens stercken Krijgsman boge, Gaen zoo niet door vleesch en bloedt:
Pijlen met venijn bestreken, Doen in 't Lijf geen zulcke steken Als de tong wel in 't Gemoedt. [5.] 't Vuur, als't in jenever-boomen Heeft de overhandt genomen Door de krachten van zijn hit, Kan 't licht al tot asch verteeren: Maer noch kan 'tzoo zeer niet deeren Als een zoo geringen lidt. [6.] Wee my! dat ick moet gaen dutten, En een vreemd'ling in de hutten Van Kedar en Mesech, zijn; Dat ick by een volck moet blijven 't Welck zich voedt in twist en kijven, Is mijn Ziel zoo grooten pijn. [7.] 't Hert wil my geen ruste geven Dat ick by een volck moet leven Daer de Vrede wordt gehaet: By een volck, dat, als mijn reden Is van vriendtschap en van vrede, Dies te meer na oorloogh staet.
Cookies on Poetry Cove