Zang: Bruyn verwe wordt geprezen Ofte: Des Heeren eygenschappen.
WEl aen, o alle vromen, Die Godt hier
scherp kastijdt, En in veel drucks laet komen: Weest in uw druck verblijdt. In zwaere tegenheden Heeft de Deugdt De meeste stof en reden Van veel vreugdt. [2.] 't Is niet uyt haet of tooren Als u Godts hand koomt slaen, Maer dat ghy niet verlooren Zoudt met de Werelt gaen. 'tGeen Boozen dijdt tot plage, 'T zelve dingh Is u, kondt ghy 't wel dragen, Zegening. [3.] Godts ducht-roe' doet u weten Dat hy u noch bemindt, En niet en heeft vergeten, Maer noch houdt voor zijn kindt. Geen Vader na den vleysche, (Draeght hy zucht) Die, als 't de noodt zal eyschen, 't Kindt niet tucht't. [4.] Een vleeschelijcke Vader Kastijdt na fantasy; Op dat hy 'tkindt van quader, Door vroege tucht, bevry:
Maer Godt, die in geen zaken Ooyt gaet mis, Wil ons door tucht zoo maken Als Hy is. 5. Aenvechting baert op-mercken; Op-mercken maeckt bequaem Tot Deughdt en heyl'ge wercken; Deughdt, by Godt aengenaem. Onmackelijck, doch heyligh Gaen, leert hy Die wil dat yeder heyligh, Als Hy, zy. 6. Veel Zoets na weynigh Galle. Wat noodt als 't zoo behoeft? Gods kind'ren hebben alle Van dezen Kelck geproeft. Liet Godt ons zonder lijden Staêgh in g'luck: Geen stoff waer 't van verblijden, Maer van druck. 7. Ontbeert men hier het gene Dat nooyt kindt Gods ontbeert: Licht mist men, na, met eenen Zijn hooghste Ziel-begeert'. Zoo scherpe tucht of hinder Nooyt voor-viel, 'tWaer klaer dat Godt voor Kinder Ons niet hiel'. 8. 's Vleeschs voorspoedt is een zegen, Maer zulck niet als ghy wacht, En meest van die verkregen Die Godt voor Bastert acht. Wie op verganck'lijckheden
't Hert noch vest't, Schijnt niet genoeg te vreden Met het Best. [9.] Flauw dan in geen kastijding; Bescheldt of laeckze niet. Maeck oock geen keur in lijding; Neem zoo als 't Godt u biedt. Hem maet te willen stellen, Acht Godt quaedt. En waer toe 't zondigh quellen Dat niet baet? [10.] In reyn Geloof op Aerden Als vreemd'ling heen te gaen, Is hoogh by Godt in waerden En een groot werck gedaen: Dies is't somwijl van nooden Dat Godt dael En't hert al zijn By-Goden Gants ont-hael. [11.] Daer zal zoo licht yet schuylen Daer zich nog 't Vleesch me'e stut, En 't hert door kan vervuylen: Dies is de zuyv'ring nut. Licht deed' men 't onkruydt sterven Zoo men 't zagh; En Liefd' koomt door Liefs derven Aen den dagh. [12.] All' Aerdtsche troost moet henen; (Qua' toeverlaet baert smert) Godt wil en moet alleene Een Godt zijn in uw hert. Des menschen troost op 't Zicht'lijck, ('t Zy hoe kleen)
Weert hyze niet, kan licht'lijck Van Godt sche'en. 13. Wil Godt u niet hier laten: Weest willigh en bereydt: De Droeff'nis heeft een mate, Maer niet de Lijdtzaemheydt. Volmaeckt moet haer werck wezen Gants end' al, Zoo zy van Godt vol-prezen Worden zal. 14. Kort is de pijn en 't zuchten, (Want 't leven zelfs is kort) Maer lang en zoet de vruchte Die ons daer door gewordt. Betruert van hier geen Truren. Zal't wel zijn: 't Geduldt moet zoo lang duren Als de pijn.
Cookies on Poetry Cove