Na de wijze: O Heer hoe zijnz' zoo menigfout. 1. MYn ziel, weest altijd wel gemoed, Al 't quaad dat u de Wereld doet
Zal haast vergaan, Maar blijft in 't woord des Heeren, Hy zal u maken onbelaan. 2. Valt u het kruys by wijlen zwaar? De waarheyd lijd, en gy met haar. Weest wel gemoed. Smal is den weg der eeren En zalig deze tegenspoed. 3. Ik ben verstooten van der hand, Een balling in mijn Vaderland, Nu hier, nu daar. Die my verdreven, zeyden, Mijn woorden waren 't Land te zwaar. 4. O Land! verheven op u leer, Waart gy ook noch zoo zwak en teer? Was 't u een pijn U ooren te bereyden Ter waarheyd? en mocht dat niet zijn. 5. U leyders hebben u verleyd, Genaad' en leeven toegezeyd Al doet gy niet Dat onzen Zaligmaker De Heer der Heeren ons gebied. 6. Dat waren ja de woorden mijn. Ik meynde 't was uwe Medecijn. Was dat de schuld? Was dat de God verzaker? En ben ik daarom niet geduld?
7. Of was 't om dat ik niet en wist Daar uw geleerdheyd wel om twist? Maar die de kracht Van Christelijke zeden Verloochent heeft, en weg gebracht. 8. Uw Leeraars heerschen over dy, Den goeden weg beletten zy. Als ik bestond Voor haar daar in te treden. Zy sloten my wel haast den mond. 9. Mijn bidden was daar onverhoord. Zy waren op het licht verstoord. Haar dichte Raad Door afgebroken woorden My zocht te brengen in den haat. 10. Voorwaer, dat's 't oude listig oog Van een verdurven Synagoog; Den ouden voet Van die daar oyt versmoorden Het recht onnozel Christen bloed. 11. Daar ik (zy wisten zelfs wel,) wat Ten besten voor gesproken had, Die hebben 't net Om in verdriet mijn leven Te brengen, my alzoo gezet. 12. O! die zoo trouwelijk gesmeekt, Uw oor in 't stof der aarden steekt,
En bijt uw vriend, Wat had ik doen bedreven Aan u, dat zulken dank verdient? 13. Dat ghy my voor een Ketter scheld, Of lasteraer, en met geweld U openbaart; Dat hoop ik al te lijden, Te lijden, na mijns Heeren aard. 14. Mijn Broeders, menig in getal, Die drinken van de zelve gal, Maar dat 's de wijn Waar in wy ons verblijden, En droefheyds overwinners zijn. 15. Al schuylen wy, en zijn gevlucht, En overkreten van 't gerucht: De waarheyd duykt, Maar om te gaan verrijzen, Gelijk de Zon, die 't al ontluykt. 16. Wanneer den grooten Herder, al Zijn Schapen eens vergaren zal, Ik meen als dan Hy geen geloof zal prijzen Daar uwe vruchten komen van. 17. Die hem beleden, t'zijner Eer, Dat Hy is onzen eenen Heer, Hebt gy onthaalt Met droefheyd en met tranen, Door uw bedrijf haar afgedaalt.
18. Bedekt met smaad, en uyt haar huys Van Vriend' en maag', al onder 't kruys Doen henen gaan: Op yeder vrije banen Drijft gy een yeder op haar aan. 19. Gy zaacht haar gaarn in stervens nood (En meynt dan waar het onkruyd dood) Op weg geleyd In banden van Trajanen. Van menig Martelaar beschreyd. 20. Uw wettigheyd u niet en baat, uw zuyverheyd, noch toeverlaat, Die met geschil Van 't Goddelijke wezen, Veracht de Goddelijke wil. 21. Maar gy, o God, die alles ziet, En proeft, en troost ons in verdriet, Verlicht het Land; De oogen wilt genezen Van die zoo tasten naar de wand. 22. En gy, die God van herten vreest, Gedreven door een ander geest, Bewaart uw schat In deze booze dagen En gaat al voort op 't rechte pad. 23. Bezint en doet wat Christus eyst: Zoo doende gy ten Hemel reyst.
De Satan jaagt Uw ziel met duyzend lagen: Maar Gods geweer hem tegendraagt. 24. Met ernst bestraft, en laat het quaad. Maar doch uw vyand niet en haat. Word gy bestreen? Doet wel, en strijd met lijden. De Heer is ons zoo voorgetree'n. 25. En gaat geen oude schaduw' na Van Iesu af na Iosua. Ons landt en lot Is niet van deze tijden. Ons hulp en heyl is onzen God. 26. Dien ouden Testamentschen held Wel menig Koning heeft geveld. Maar op den troon Van alle macht gezeten Is Christus, Gods beminde Zoon. 27. Een beter Wet en beter goed Verworven door een Vyands bloed, Hy ons voorleyt. O glory ongemeten! Voor zijn gehoorzaam volk bereyd.
Cookies on Poetry Cove