Zang: Als op't voorgaende. Oock aldus.
III. WAerom was het, o mijn ziele, Daer ghy Hemels waert, Dat uw lusten noch zo vielen Na de
snoode Aerd? Gy aenvingt wel 't aenschouwen; Maer noch niet klaer genoeg: Gy schepten 'sheyls vertrouwen; Maer 't was noch wat te vroegh. 2. Ghy zaegt wel het Land van Vrede, Als door eenen mist; Maer op 't padt dat ghy moest treden, Was niet wel gegist; Ghy woud, door weynigh leerens, Licht weten wat het zy. Wat anders is van veerens, Wat anders van na-by. 3. Zoo langh God de aerdtsche zaken Noch in voorspoedt liet, Hoorden gy wel van verzaken, Maer verstondt het niet; Door zwacken lust gedreven, Bestondt ghy somtijdts wat, En woud wel over-geven, Maer niet al wat ghy had: 4. Door gebreck van wel te weten Wat zulck heyl aen-langht, Fantaseerd' ick my een keten Van't geen niet t'saem hanght: Ick wou' twee dingen knoopen Waer aen geen knoopen is; Twee wegen teffens loopen, Maer liepze beyde mis. 5. 't Hert, tot tweederley genegen,
Stondt staêgh wanckelijck: 't Een was 't ander in de wege: 't Eeuw'g 't Verganckelijck. Het Aerdtsch met vlijt te zoecken, Was niet vol-uyt mijn zin; Het Hemelsch te bekloecken, Belette d'aerdtsche minn'. 6. Dus na beyden zoekend', zocht ick Geen van beyden wel: Van 't vergeefsche zoecken brocht ick Niet dan hert-gequel. 'k Sloegh acht wat and're zeyden; Doch al haer troost was windt: Laes! die my wilden leyden, Die waren zelver blindt.
Cookies on Poetry Cove