Zang: Te May als alle Vog'len zingen. Of: Een yder die zijn Godt wil vreezen. WAt heeft ons hert een vreugd' ontfangen, Doe Zion, die daer lagh gevangen
In alzoo vreemde landen, Door hulp van onzen stercken Godt // verlost is van haer banden! [2.] Wy stonden tusschen hoop' en vreezen; Het docht ons eenen droom te wezen; Wy durfden nau verblijden, Om dat wy zoo heel onverwacht // geraeckten uyt ons lijden. [3.] De traentjes van de wang genomen; De lachjes in de mondt gekomen; Godts roem op onze tongen, Godts eer door al ons snaren-spel // daer wy hem lof me'e zongen. [4.] Doe sprack het Heydensch volck, (verslagen Door 't groote wonder datze zagen) Ey! watte groote daden [H]eeft haren God aen haer getoont! // zy leven onbeladen. [5.] Het Heydensch volck heeft recht gesproken, Daerom is ons nu 't hert ontloken, De keeltjes quinckeleren, [V]ermengt met onzes Harps geklanck // een eeuwig lof des Heeren. [6.] Groot is ons vreugdt, schoon staen ons zaken: Ghy Heere, kondtze grooter maken Zoo ghy van slavernijen [D]e rest van uw gevangen volk // genadig wilt bevrij'en. [7.] Op datze dicht de wegen vullen Wanneerze t'huyswaert komen zullen, Gelijck de snelle beken, [G]edreven door den Zuyden-windt // met kracht in 't landt in-breken: [8.] Wanneerze, door 't geweldigh drijven, Niet binnen d'oevers konnen blijven,
Noch haren loop betemmen, Maer ackers, veld', al wat 'er is // met baren overzwemmen. 9. Die 't edel zaet moet gaen betrouwen In ongelegene landouwen, Schier zonder hoop van vruchten, Zijn hert is hem zoo zeer belae'en // men hoort hem dickwils zuchten. 10. Maer eer yet langh zoo krijgt het zegen Door eenen milden Zomer-regen; De zoete windtjes waeyen: Dan koomt hy dubbelt in de vreughdt // met blijschap gaet hy maeyen. 11. Doe wy, ver van ons Vader-erven, In vreemde landen moesten zwerven, Lag onze moedt ter neder: Maer nu wy 't zoete Vader-landt // betreden, koomt hy weder.
Cookies on Poetry Cove