Zang: Het daget in den Oosten. 1. WAt winden dat'er ruyschen, wat Regen dat 'er plast, Het hooge Huys van Zion staet onbeweegt en vast: Het hooge Huys van Zion, &c. 2. Wat menschen dat'er dreygen te moorden en verslaen, Al die op God vertrouwen, en zullen niet vergaen. Al die op Godt vertrouwen, &c.
[3.] De hoog-getopte bergen zijn als een vaste schans Rondsom Ierus'lem henen, geen vyant heeft'er kans: Rondsom Ierus'lem henen, &c. [4.] Godts toezicht die hy stadig rondsom zijn volck laet gaen, Is haer als vaste muren: geen vyandt kand'er aen: Is haer als vaste muren, &c. [5.] Hy zal 't rechtvaerdigh hoopjen, zijn duur-bemindt Geslacht, Niet eeuwig laten blijven in booser menschen macht: Niet eeuwig laten blijven, &c. [6.] Niet eeuwig laten blijven in een zoo droeven staet, Op dat het zijne handen niet uyt en reyck tot quaedt: Op dat het zijne handen, &c. [7.] Op dat het de godloosheyt te met niet in en zuyp, En door der boozen by-zijn die haer in 't hert niet sluyp: En door der boozen by-zijn, &c. [8. G]od, dieze van u afwijst die 'tkromme pad inslaen, Doe wel den vromen herten die reyne wegen gaen: [D]oe wel den vromen herten, &c. [9. 'k] Bid dat ghy dijn Israël den zoeten vrede geeft, Den vrede laet behouden, zoo lang maer als hy leeft. [D]en vrede laet behouden, &c.
Cookies on Poetry Cove