«E quand' ella serà rasicurata,
Tantosto sì gli dé correre indosso,
E dir: ‘Lassa tapina, be·mi posso
Chìamar dolente, s'i' son arivata
Ched i' sì amo, e sì non son amata!
Molt' ò lo 'ntendimento rud' e grosso,
Quando il me' core s'è sì forte ismosso
D'esser di voi così inamorata’.
E po' sì gli rimuova quistïone,
E dica: ‘La lontana dimoranza
Ch'avete fatta, nonn–è san' cagione.
Ben so che voi avete un'altr' amanza,
La qual tenete in camera o 'n pregione’;
Sì mosterrà d'averne gran pesanza.