Stut myne schouders, om den last
My opgelegt voor 't huis te dragen,
Dat ik, gelyk een Christen past,
Myn werk doe naar uw welbehagen,
En my in lief of leedt, in 't geen uw voorzorgvoegt,
Houd' vrolyk en vernoegt.
Cookies on Poetry Cove
We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Lusthof van Christelyke dank- en beedezangen · Daniël Willink · Poetry Cove