III.
Gy kent Heer de loosheid
Der Waereld, haar schyn,
Ons vleesch en zyn broosheid,
Waar door wy haast zyn
Verlokt tot de zonden,
Dat kankerend kwaad,
Door listen, door vonden,
Verlokkend gelaat,
Met konsten, met greepen,
Die ook menigwerf
Den Jongeling sleepen,
Naar 't eeuwig verderf.