II.
Doorzoek my dan, beproef myn hert,
Dat in zyn zoeken dikwils werdt
Door eigen liefd' bedroogen,
Een droevig en beklaaglyk kwaad,
Dat schoon de Mensch langs 't heilspoor gaat,
Hem dikwils schiet voor d'oogen.
Wy wandlen in het vlees beneên,
En worden daar door zeer bestreên,
Ja tegen ons gedagten;
De ziel geniet geen geestlyk goed
Dan 't geen haar, Heer, van U ontmoet,
Van U moet zy het wagten.