Wanneer geen Prinssen noch geen Ryken,
Geen armen boer, of edelman,
Geen zot, geen wyzen, uit de lyken,
De mensch meer onderscheiden kan.
Want is het stof tot niet vervloogen,
Zyn 't dorre beendren voor onz' oogen.
Cookies on Poetry Cove
We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Lusthof van Christelyke dank- en beedezangen · Daniël Willink · Poetry Cove