III.
't Leven van een sterflyk mensch,
Hoe vol wysheid en vermoogen,
Hoe ontzachlyk voor elks oogen,
Hoe volmaakt naar zynen wensch,
Wordt gelyk een bloem verslagen,
Die noch in den morgenstond
Geur en siersel stond te dragen,
Maar die 't avond-uur verslondt.