Die Watren die zig keeren
En wenden nimmer stil,
Die moeten my steeds leeren,
Te werken naar uw wil,
Wyl ledigheid de zinnen,
En ziele zelfs verderft,
Als 't water dat van binnen,
Door stil staan broeit en sterft.
Cookies on Poetry Cove
We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Lusthof van Christelyke dank- en beedezangen · Daniël Willink · Poetry Cove