Stemme: Tranquille Coeur. I.
Ontsluit myn hart, nu 't al ontsluit, En weêr op nieuw schynt te herleeven, Nu loof en gras en bloem uitspruit, Om voedsel en sieraat te geeven, Nu 't kweelend pluimgediert de frisse zwoele lucht Kiest in zyn snelle vlucht.
II.
Ontwaak myn hart nu 't al ontwaakt, 'T geen in den slaap scheen neergezeegen, Nu elk zich, als vernieuwt, vermaakt In 't kiezen der vernieuwde wegen, Nu 't hardgestremde vocht gesmolten is en vloeit, En al den kant besproeit.
III.
Nu 't Veldgediert den stal verlaat, En zoekt de nieuwe klaverweiden, Waar langs het weêlig graazen gaat Voor die het in de velden leiden, Het staat zyn Heer ten dienst, gewillig en bereidt, Tot nut en dankbaarheid.
IV.
Zou dit dan my, wien Godt verstand En kennis gunstig heeft geschonken, Om naau te letten dat zyn Hand Dit alles schiep, ook niet ontfonken, Om met een dankbaar hart op 't deugdenspoor te gaan, En dit wel gaê te slaan?
V.
'K zie alles heel op nieuw, in kracht En leevend siersel, weer verschynen, De barre koud' en naaren nacht Voor 's Hemels heete zon verdwynen, De frisse reegen drupt die 't dorre land doornat, Uit 's Hemels waatervat.
VI.
Ik zal met een vernieuwden moed, Een nieuwen levensloop beginnen, Myn hart ontsluiten, op dien voet Ontwaaken, en al myne zinnen Gebruiken om tot lof, tot dankbaarheid en eer, Te wandlen van myn Heer.
VII.
Vernieuw, o Godt, my door uw Geeft, Op dat ik langs de zoete wegen, Van Sions gangpadt onbevreest, My schikk' daar 't heil in is geleegen: Vernieuw myn hart, en lei my op dat Hemels pad, 'T geen Vreed' en Heil bevat.
Cookies on Poetry Cove