Ontwaak myn hart nu 't al ontwaakt,
'T geen in den slaap scheen neergezeegen,
Nu elk zich, als vernieuwt, vermaakt
In 't kiezen der vernieuwde wegen,
Nu 't hardgestremde vocht gesmolten is en vloeit,
En al den kant besproeit.
Cookies on Poetry Cove
We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Lusthof van Christelyke dank- en beedezangen · Daniël Willink · Poetry Cove