Weg dan aaadsch' onzeekerheid,
Die my niet gerust doet leeven,
Noch kan waar genoegen geeven
Van zo meenig mensch beschreid;
Neen myn hart zoek beeter goed'ren,
Schatten die daar boven zyn,
En op aarde de gemoedren
Vergenoegt, ja troost in pyn.
Cookies on Poetry Cove
We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Lusthof van Christelyke dank- en beedezangen · Daniël Willink · Poetry Cove