Myn hart en geest is gansch ontstelt,
Myn moed is heel ter neêr gevelt,
'k Heb niets, myn Godt, waar op te roemen,
Het allerbeste van myn doen
Is gantsch bevlekt, wil my behoên,
Ik kan myn schuld onmooglyk noemen.
Cookies on Poetry Cove
We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Lusthof van Christelyke dank- en beedezangen · Daniël Willink · Poetry Cove