Anders.
1.
Wat vreugd gevoelt myn minnend hert,
Dat het uw weermin mag genieten,
Ach heelster van myn ted're smert,
En zo veel zoete minverdrieten,
Als ik om uwent wil vergoode schoonheid ly,
Zeer wel gemoed en bly.
2.
't Is waar dat liefde ons herte bond,
De volle weelde van 't vermaaken,
Vereende zielen slechs gegond,
Die eeuwig in vernoeging blaken,
Is ons door zoete hoop die ons in deugde vleid,
Tot beider vreugd bereid.
3.
Want wie zich op de deugd verlaat,
Die zal zich noit bedrogen vinden,
't Is heilig bitter 't beste baat,
En Artzeny voor ziels beminden,
De Hemel door de tyd en eenig goed geval,
Ons gunstig wesen zal.