Stem: Ick ben een arme Pelgrim siet.
Een woest, en woelende klaegh-ghespuys
Dat huylde met verstaelde kelen,
Was ingegaen in Jairis Huys
Een Doodt-klacht krijtende te spelen:
2. Strack was het huys vol van 't gheluyt,
En daverd' door het deerlijck schreyen,
Soo dat daer van de weer-klanck stuyt
Tot in Jerusalems Valeyen
3. Maer doe des Levens-vorst in trat
Om de ghestorv'ne op te wecken,
En vondt dit krijt-ghespuys, moest dat
Door sijne last van daer vertrecken.
4. Soo sijn natuerlijck wy vervult,
En vol ghepropt met boose seden,
Met eer-sucht, nijt en ongedult,
En woedende begeerlijckheden.
5. Hier door soo wordt de ziel ontschickt,
En als een rasendt Meer bevonden,
En 't Gheest'lijck leven leydt verstickt,
Door menighte van vuyle sonden.
6. Maer als hy, op wiens heyl'ghe stem
De dooden 't leven weer ontfanghen,
Komt dalen uyt Jerusalem,
Met rijcke zeghen ombehanghen:
7. En weckt Godts Beeldt op, in de Ziel,
En plant daer nieuwe Hemels vruchten:
O ! dan moet al dat snood ghekriel
Van vuyle sonden, daer uyt vluchten.