Stem: Verdwaelde Koninginne.
HEt vuyr, dat als met tanden
Verbrijselt watter is,
Siet Moses eenmael branden
In eenen Wildernis
In welcken vlam
Noch telgh, noch stam,
Haer krachten niet vermind'ren,
Al had den brandt
Haer aengerandt
Het vuyr deed haer niet hind'ren.
2. Dit beeldt ons af Godts Kercke,
Waer op den Sathan gram,
Sijn kraghten steldt te wercke,
En braeckt een Helsche Vlam:
Maer schoon dees gloet
Wt-tapt het bloedt
Noch doet Godt uyt die Aderen
Voort-komen 't Zaedt,
Waer door hy laet
De Nieuwe vrucht vergaderen.