Stem: Phebus is langh over de Zee.
WIe deed sijn vyandt soo veel goedts,
[Als] David Saul kon betoonen,
Die hem al slapend onverhoets
Verrasch, en deed hem noch verschoonen?
Hy deed niet meer, als nam alleen
Sijn Spiets, en Beecker, en gingh heen,
En liet Saul in vreën.
2. Hy hield oock niet in eygendom,
Den mee-genomen Spiets en Beecker,
Maer schonck die Saul wederom:
Doen was hy van sijn gunste seecker,
En hadde aen on-menscheydt schuldt,
Dat hy na blijck van sulck ghedult,
Noch bleef met haet vervult.
3. Maer och1 Hoe dickmael vindt de Heer
Ons leggen in een slaep der sonden?
Niet eens alleen, maer t'elckens weer,
Nochtans heeft hy ons niet verslonden,
Want Godt weer-hield, de graghe straf,
En nam ons maer een weynigh af,
Dat hy haest wedergaf.
4. Maer evenwel en denckwe niet,
Dat Godt ons spaerd doe hy mochte dooden:
Maer doen noch staegh 't gheen hy verbiet,
En laten 't gheen hy heeft gheboden:
Maer wee ons! als ons boosen aert
Soo langh Godt terght, dat hy 't wraeck-swaert,
Tot ons verderf aenvaert.