Stem: Lestmael in 't kriecken van den dagh.
GHeen Donder-keel van 't hol Metael
Die gloeyend'-yser spout:
Noch Leger, dat het bloedigh Stael
Voor een verciercel houdt:
Noch Klauter-graegh Tyran,
Die als een Tyger grimt,
Wanneer hy klimt
Met Hondert-duysent Man,
Op de Wallen van een Stadt,
Door sijn Moort-lust aengevat.
2. Noch geenen stomp ghescharde Kling
In een Monarchen vuyst,
En heeft de Hemel-hooghe ringh
Van Jericho vergruyst.
Maer eenen lauwe Lught
Wt 's Priesters mondt geset
In een Trompet,
Die daer op een gherught
Na 't Bolwerck van de Stadt heen sondt,
En ruckt de Muer om tot de grondt.
3. Dees Priesterlijcke Velt-Basuyn
Druckt uyt Godts Heyligh Woordt,
Dat 't Sathans rijck vergruyst tot Puyn,
En Hof en Throon verstoort:
Het gheen noyt Wereldts macht,
Noch Alexanders Swaert
Heeft aengevaert,
Heeft 't Heyl-rijck Woordt gewracht:
Want daer Godt met dees Hamer smijt
Self d'alderwreetste Rotz versplijt.