Stem: Het vinnigh Stralen vande Zon,
SImson was door en door door-speckt
Met kracht van duysent Reusen;
Daer hy sijn handt maer henen streckt,
Moet Stael tot Stof verkneusen.
2. Sijn handt, diens kracht gheen scheyts-pael weet
Grijpt op een Ezels Tant-been,
Daer mee h' een Heyr, in 't Stael ghekleet.
Slaet neder in't Voet-sant heen.
3. Sijn Rugh, geschelpt in Kop'ren korst,
Ghevult vol Yseren Mergh-sop,
Heeft Gasa's sware Poort ghetorst
Van ond'ren op een Bergh-top.
4. Sijn kracht als aengeblasen Brandt
Versenghde nieuwe Touwen;
Gants Philistijn en kan sijn handt
In Ketenen niet houwen.
5. Maer waer was dese Kracht-Fonteyn,
Die hem alsoo door-spoelde?
Hy was maer in het Hayr alleyn,
Dat om sijn Hooft krioelde.
6. Door Simson heen sie ick Godts Kerck
Vol krachten, en Man-moedigh.
Haer Vyanden sijn oock wel sterck,
En hatigh, en verwoedigh:
7. Maer 's Sathans listigh Breydel-net,
En Dwingh'landts staeckel-vueren,
De Lock-lust die het vlees voorset,
Diens soet haest sal versueren,
8. Sijn voor haer een ontzielde romp,
En opgeslockt verslinder;
De Afgrondt knarst haer tanden stomp,
Noch blijft Godts Kerck verwinder.
9. Maer waer is dese kracht ghehuyst?
s' Is in haer Hooft ghelegen,
Die met sijn Yseren Staf vergruyst,
Wiens handt dat hem is teghen.
10. Van Christus komt haer dit van daen,
Die Zenuwt soo Godts Kinderen,
Door hem is 't dat sy staende slaen,
Al wie haer heyl wil hinderen.