Stem: Lestmael in 't kriecken van den dagh.
ALs Gideon aerden Kruycken droegh,
Soo sagh men glants noch licht,
Maer doe hy die te mortel sloegh,
Verscheen voor het gesicht
Het licht van yder Lamp,
Wiens flonckeren, een ramp
Van bange schrick,
In eenen oogenblick,
Op des Vyants Leger schoot,
Alsoo dat het anghstigh vloot,
2. Als ick bedenck dit vreemt gebruyck,
Dunckt my dat klaerlijck blijckt,
Dat soo een binnen-lichtend Kruyck
Een kindt Godts wel gelijckt:
Wiens lichaem kleyn van waerd
Ghebacken is van aerd,
Maer die bevat
De Ziel, een Hemels schat,
Welckers held'ren glants dat wort
Door het Lichaem overstort.
3. Maer wanneer Godt de Doodt aenspreeckt,
Soo sloopt die 't Lichaem gants:
Dan gaet de Ziel, als 't Lichaem breeckt,
Verciert met Hemels glants,
En heerlijckheydt seer schoon,
En praelt voor Godes troon
Met soo een licht,
Diens Glory-rijck gesicht
Eenen droevigh klaegh-geschal,
In de Boosen wecken sal.