Stem: Treurt edel Huys Nassouw.
MAer doe ons Vaderlandt Dus tegen Godt aen kant, En terghd het alle dagen, Vergrimde oock de Heer, En sondt sijn harde plagen Op dese Landen neer. 2. De eerste trof de Staet Anno 1650. Van Hollandts hooghste Raet, Soo dat het Hof der Grooten Verwerde in't geheel, En worde overgoten Met twistende krackeel. 3. Wt dese twist soo quam Een droeve Oorloghs-vlam, Die tot den Hemel brande Ons Leger quam gegaen, En tast in dese Lande Ons eygen Koop-Stadt aen. 4. Hier na wat anders quam:
Want den Oranjen-stam Wt 't edel Hof Nassouwen, Die al het Landt verheught, Den 6. Novem. Wordt schielijck omgehouwen In 't beste van sijn jeught. 5. De woeste Zee, oock wordt 1651. Door stercke Storm gheport, Die met sijn grijse golven Den 5. Maert. Al schuymende aen-koomt, En doet de Dijck omtolven, Soo dat hy omme-stroomt. 6. Godt sondt sijn plaghen mee, Tot onder 't domme Vee, In de Na-Somer. Dat meest vergingh in quellingh, En schier van honger storf, Door dien een vreemde swellingh, Haer mont, en voet door-korf. 7. Den Hemel wordt vergramt 1652. Soo dat hy brandigh vlamt,
En door de Zonne-stralen In de Voor-Somer. Versenghd' het gras, en kruyt: Men sagh gheen Reghen dalen Ter Hemel-sluysen uyt. 8. Oock vanght een Oorlogh an Ghebubliceert 2. August. Met ons, en d' Engels-man, Die met een swerm van Schepen Bedeckt de bracke Zee, Daer mee hy ons geeft nepen Die 't hert des Landts doen wee. 9. Want hier door worde strack De neeringh doodtlijck swack, Ja storf ten langhe lesten, En blies het leven uyt, Want 't goedt van ons gheweste Streckt d' Engels-man tot buyt. 10. De Doodt oock Godts Dienst-knecht, Die sijn bevel uyt-recht, 't Gansche Jaer. Schoot veel vergifte Pijlen
Tot in des Menschen hert, Soo dat in korte wijlen Veel volck begraven werdt. 11. En eer dit Jaer was uyt Quam 's avonts in het Zuydt Eenen Komeet te vooren, In Decemb. Die scheen ons te bedien, Dat Godt sijn strenge tooren Noch meer woud' laten sien. 12. En 't is soo oock geschiedt, Een Jaer dat met verdriet 1653 Was vol gepropt, quam volgen, En heeft door tegenspoet Seer hongerigh verswolghen De rest van Hollandts goedt. 13. Ick 't alles niet verhael,Den 1[7].Augusti. Maer Tromp, ons Admirael, De Paerle van de Grooten Verlooren wy doe mee,
Door d' Engels-man geschoten By Egmont in de Zee. 14. Oock word in 't Landt gestiert, Een schadelijck Gediert, De gansche Somer. Veel duysenden van Muysen, In een ontelb're som, Die komen 't Gras af pluysen, En wroeten 't Landt voort om. 15. Den Hemel sagh dit aen, En schoot een vloedt van traen, Al wenend' uyt de Oogen, En maeckt van 't Landt een Zee, In Septemb. Soo dat de Boeren togen Nae huys toe met haer Vee. 16. Daer oock een Storm ontstack, Die menigh Huys verbrack, 1654 Veel Schepen sijn verdorven, Die op de woeste Zee, Den 7. Januarij. Haer spitse Masten korven,
En noch vergingen mee. 17. En in dees storm by nacht, Daer niet een mensch op dacht, Soo quam de brandt verraschen, Item. De Rijp, dat heerlijck Dorp, Soo dat het in der asschen In korten neder worp. 18 d' Hollandtsche Wapen-schuer Vol Buskruyt, springht door vuer, En stort Delft mede onder Den 12. Octob. Vermorselt in het gruys ! Men hoord, O schricklijck wonder ! Tot Tessel het ghedruys. 19. Godt stiert oock weer in 't Landt De Pest, die door haer Brandt, 1656 Veel Menschen doet versengen, Als stoppelen door 't vuer; Die 't Lijck na 't Graf gaet brengen, Is 't Morghen self sijn uur.
20 Het Rijck van Portugael, Vat oock het Sweert van stael En scherpt het op dees' Landen, 1657 Daer mee het in dees tijdt Ons Schepen gaet aenranden Die wy dus worden quijt. 21. Daer komen wederom, Item. In een ontelb're som De Muysen, en af-knauwen De Vruchten van het Velt, Daer door zy 't Vee benauwen En stroopen 't Boere-Geldt. 22. De plaegh wordt weer versterckt, Doe Groote-Broecker-Merckt Het hert des Stadts verbrande; 1658. Den 5. Augusti. De Kermis Kerm-tijdt was, Eerst vol van vuyle schansen, Daer na vol vuylen asch. 22. Noch quam oock sulcken Storm,
Daer om gants Hollandt korm; Den 9. Septemb. Dewijl men sagh vernielen De vruchten op het Veldt, Veel Boomen neder vielen, Door 't wonderlijck geweldt. 24. De Koningen in 't Noordt, Sijn heftighlijck verstoort, Haer twist kost ons welvaren; 1659. En wat ons Scheeps-vloot doet, Ten kan gheen Lants-heyl baren, Ons macht stort onder voet. 25. De Hemel sloot haer nat In 't Opper-Water-Vat, De Wolcken worden Koper, 't Voor-jaer. De Aerde scheur aen scheur, De Sonne-stralen-looper Tot aen den Af-grondt deur. 26. Het loveloose Kruydt, Brandt door de hitten uyt;
De Boomen staen' geladen Vol stinckend' ongediert, Ontbloodt van vrucht en bladen; De Wereldt staet ontciert. 27. Maer d' Opper-Water-Born Barst los, als door een torn, En slist door haer geklater In korten 's Wereldts brandt, In Septemb. En spoelt het Vee door 't Water Van het verschreyde Landt. 28. De Wint van Toom beroyt, Vaert woester uyt als oyt Toorn, Huys, en Boom, moet wijcken Den 19. Decemb' 't Is grau-bont op de Zee Van Wracken, en van Lijcken; 's Landts stem is, Och! en Wee' 29. Soo dat ons dagh aen dagh Aentreffen slagh op slagh. O gruwelijcke sonden!
Ghy baert door-galde vrucht. Om u slaet Godt die wonden Daer 't Landt nu dus om sucht.
Cookies on Poetry Cove