Stem: Dat Maentjen scheen soo helder.
HEt Gordel Jeremije
Toont ons een Schilderye
Van een geloovigh hert,
Hoe't bloeyt door Godts genaden,
En oock verwelckt als bladen,
Wanneer 't verlaten werdt.
2. Dit Gordel des Propheten
En is gants niet versleten
Soo langh hy 't aen hem droegh:
Maer doe hy 't heeft versteecken,
En is'er van geweecken,
De Schimmel het besloegh.
3. Soo langh als Godt de stroomen
Van sijne gunst doet komen
Op een verkooren ziel,
Soo bloeyt zy als een Ceder
Daer af noyt bladt ter neder
Van hare toppen viel.
4. Maer alsoo menigh malen,
Godt 't aenschijn doet wegh halen
Beswijckt haer flau gemoet:
Tot Godt weer keert tot harend',
En haer gelijck een Arend
Op nieuw verjeughden doet.