Stem: Treur edel Huys Nassouw.
WAnneer ick de Natuer
Van een geschildert vuer,
Aendachtigh overpeynsde,
Bemerckt ick dat den Aerdt
En 't wesen der geveynsden
Door 't selve word verklaert.
2. 't Is na 't uytwendigh blijck
Het eygen vuer gelijck:
Maer alsje steeckt uw handen,
En tast na sijne gloet,
Soo weet het van gheen branden,
Als 't ander vuer wel doet.
3. De Hypokrijten sijn
Bemantelt, met de schijn
Van [d]eught, wiens flicker-stralen
Wel blincken Hel, en klaer,
En doen de sinnen dwalen,
In 't oordeelen van haer.
4. Maer deughden-pit vol kracht,
By Godt alleen geacht,
Gezielt door het geloove,
en is'er gansch niet by:
Daerom oock Godt van boven
Sal segghen, wijckt van my.