Stem: O saligh heyligh Bethlehem!
't ONmeetb're Water-vat, ontstelt,
En schuymende van Raseruyen,
Deed' smelten 't hert van elck Zee-helt,
En klemd sijn ziel in bitter lyen.
2. De bracke golven spronghen op
Ontkerckert uyt haer diepe kolcken,
En maeckten aen des Hemels top
Een Solderingh van grijse Wolcken.
3. En quamen w'er in korten stondt,
Van 't blauw gewelfsel neder schieten,
Om buld'rende, tot op de gront
Het omgeroerde nat te gieten.
4. Maer soo haest Jona, in de Zee,
Des Waters wreeck-lust quam te voeden,
Was het ontstelde Meer te vree,
En staeckte al dat gruwsaem woeden.
5. Hier siet een geestigh Oogh, de Aerdt
Van 't Monster vol van vreeslijckheden,
Te weten 't Sonden-Kindt, gebaert
Door Eva, in het Lust-hof Eden:
6. Dat is de Doodt, vol anghst en schrick,
Die d'Helle-Poort voor ons steld open,
En dreygd met ons elck' oogenblick
In 't eeuwighe verderf te loopen.
7. Maer Jesus, die sijn eygen volck
Een Padt woud sijn ten eeuw'gen leven,
Die heeft hem selven in dien Kolck,
En 't Rasend-Meer des doodts begeven.
8. Strack leyd de doodt haer wesen af,
En braeckte uyt haer vreeslijckheden,
Want, nu is voor Godts volck, het Graf
Een Poort om d'Hemel in te treden.