Stem: Auroraes wanghen Bloosen.
DOen Adam door't versuymen
Van Godts Ghebodt, most ruymen
Wt dat vermaeck'lijck Hof,
Dat aen hem alle stof
Van lusten plaght te gheven,
Most hy in moeylijck leven,
Bekommerlijck voortaen,
Op der Aerden omme gaen.
2. De Heere sondt beneden
Den Engel, die voor Eden,
Met eenen vlammend Sweerdt
Heeft Adam af-gekeert"
Dat hy niet mochte treden
In Edens lieflijckheden,
Als langhs des Enghels zy,
En het vuyrigh Sweerdt verby.
3. Wy sijn door ons mis-vallingh,
Oock uyt den Hemel ballingh,
en suckelen beneên,
Langhs 't jammer-dal daer heen:
Godt steldt op 's Hemels weghe,
De doodt, die met sijn Deghen
Als met een Zeysen Maeyt,
En op Aerden lijcken Zaeyt.
4. Maer schoon de Doodt gewapend,
En als den Afgrondt, gapend
Staet voor des Hemels Poort,
Noch gaen Godts kind'ren voort,
Als 't lichaem leydt verslonden,
Met zielen ongeschonden,
Die in't oneyndigh schoon
Pralen eeuwigh voor Godts throon.