Stem: Het was een Iongher Heldt.
ADonia steegh op,
Tot hy den hooghsten top
Van hooghmoet had betreden:
Daer brald hy als een Heer,
Maer stort in haest oock neer,
Met al sijn trotsigheden:
2. Want doe hy hoord' de klanck
Van 't vreughden-rijck gesangh,
Op Salomonis Krooningh,
Viel al sijn trots daer heen,
Sijn hooghmoet die verdween,
En hy smeeckt om verschooningh.
3.Maer als eens Godes Soon
Sal sitten op sijn troon,
Met heerlijckheydt beperelt,
En het Basuyn-gheschal,
Ten oordeel daghen sal,
Het volck van heel de Wereldt:
4. Dan sal des Sondaers Gheest
Noch veel meer sijn bevreest,
Ja schier van anghst verdwijnen.
O mensche ! denckt hier an,
En leeft soo, dat ghy dan
Vrymoedigh meught verschijnen.