Stem: Dat Susanneke suer siet.
WAnneer Babels Koningh
In sijne sluymer lagh
In sijn pratte wooningh
Hy eenen vertooningh
Droomende aensagh // aensagh,
Een Beeldt van vreemden slach.
2. Hy sagh staen op 't Beelde
Eenen Gulden Hooft
Daer de glans om speelde
Als een Son vol weelde
Die den dagh belooft // belooft,
En al de Tintels dooft.
3. Doe hy 't ooghe keerde
Onder na de voet,
Was die slechs van eerde,
Wel van slechten weerde,
Een stof die in onspoedt // onspoedt,
Haest omme vallen moet.
4. Dit Beeldt druckt bequaemlijck
Wereldts Rijckdom af:
't Schijnt eerst aengenaemlijck,
Staet'lijck, en betaemlijck
Of 't veel heerlijcks gaf, ja gaf,
Blinckt als een Koninghs staf.
5. Maer die lust t'aenschouwen
Hoe onvast ze staet,
Die saeck in benouwen
By haer eens vertrouwen,
Haer troost en toeverlaet // niet staet,
Als d'Hemels handt u slaet.