Stem: O ! Kars-nacht. ALs Petri Gheest van 't vlees ontteugelt, Met Eng'le-krachten aen-gevleugelt, Vermeyd door 't flonckerend Gewelf, Om 't heerlijck erfdeel te door-loopen,
Dat hy alree besat in hope, Als Vreemd'lingh zijnde by hem self, 2. Sagh hy een Vat tot hem genaecken, Ghevormt gelijck een linnen Laecken, De hoecken t'samen dicht vergaert; In dat begrip soo op-gestrengelt, Sat vierderley Gediert gemengelt, Een yder van verscheyden Aerdt. 3. De eerste soorte had vier Beenen, En draefde daer op luchtigh heenen. De tweede was een wilt Ghediert Dat Roof-sat wenscht in 't Hol sluypen. De derde kon niet voor als kruypen. De vierde op wiecken op-waerts swierd. 4. Komt Leer-gier met geslepen sinnen, Siet hier de Aerdt der Menschen binnen; De Wereldt boots dit Laecken na, Van vierderhande volck betreden. Het Burg'lijck volck geleydt door reden,
Streckt d'eerste soort tot weder-ga. 5. Haer leven, sedigh ende eerlijck, Geschat met d'and're is wel heerlijck Verdienende een Aerdtsche Lof; Nochtans en wordt haer ziel noyt vluchtigh, Na d'Hemel. Maer gaet alleen luchtigh, Gelijck een Beest dat draeft door 't stof. 6. Een ander volck, verwoest van binnen, Dat huyst de Roof-lust in haer sinnen, En heeft daer door 't gemoet versteent; Een yder woordt is als een lage, Om 's naestens goedt aen haer te dragen, En 't Mergh te suygen uyt 't gebeent. 7. Het [d]erde volck bedeckt in slommer, Dat kruypt door dese Aerdtsche kommer, En 's Wereldts swaerste moeylijckheydt, Met sulcke vaste besigheden, Dat zy niet luyst'ren wat de reden, Of Gheestelijcke sorge seydt.
8. Maer 't vierde volck, Godts waerde Kind'ren, Of haer veel Wereldts kluysters hind'ren, En d'Aerde haer te binden tracht; Haer ziel hier sat, gaet opwaert [st]uyven, Als op de vleug'len van een Duyve, Met een verstaelde Arents kracht.
Cookies on Poetry Cove