Stem: Te Rijssel in't vergulde Rat.
WAnneer my komt Mephiboseth
Met sijn verlamden gangh te vooren,
Die in sijn kindtsheydt, onbesmet
Van kreupelheydt, was fris ghebooren,
Maer namaels door sijn voesters daet,
Al hinckend op sijn voeten gaet,
2. Soo sie ick 't Menschelijck gheslacht,
Mis-maeckt door 't sondigh overreden,
Dat in d'oorspronck is voort ghebracht,
Vervult met deught, en heyligheden,
Maer nu bedorven, door 't bedrijf
Van Eva, 't eerst gheschapen Wijf.
3. Doch Godts volck blijft niet hinckend gaen,
Als hy haer door sijn Geest doet roeren,
Soo schiet haer Ziele vleug'len aen,
Die doen haer door de Wolcken voeren,
Maer die Godts Geest noyt en vernam,
Kruypt noch langhs d'Aerde traegh en Lam.
4. Hier op dient noch dit ware woordt:
Ons zy de schand, en Godt de eere,
't Verderf komt uyt ons selven voort,
Maer al het heyl komt van den Heere.
Och dat mijn onvolmaeckte tongh
Noyt morde aen Godts lof en songh!