Stem: Wel dus bedroeft Ionck-vrou?
ABrahams Huys-gesin
Daer was een vrije Vrouwe,
En eenen Dienst-maeght in,
De welcke buyten trouwe
Heeft Abraham een Soon gebaert,
Die was van eenen woesten aert,
En by hem gants onwaert.
2. Maer een Soon na 't verbont
Van Godt baerd hem de Vrije,
Daer hy sijn lust in vondt.
Maer dese Soon most lijen
'tVervolgh van 'twoeste Bastaerd-Zaet,
Tot dat dien spotter vluchten gaet,
En 't Erf de jonghste laet.
3. Dus draeght een Kindt Godts mee
Twee strijdende partijen,
Die altijdt in onvree
Malkanderen bestrijen;
Den Ismael is de boosen aerdt
Wt 't Dienstb're Vlees in hem gebaert,
Dat hem met strijdt beswaert.
4. Den Is'ack is de geest,
Na Godts beloft' geschapen,
Die Godt gedurigh vreest,
En staegh moet staen in wapen,
Om wel bereyt te zijn, wat tijdt
Dat hem het vlees aenvalt met strijdt
Tot dat Godt hem bevrijt.
5 Want als Godt Ismael heeft
Verdreven uyt sijn woningh,
Sal hy die eeuwigh leeft
Des Is'acks trouwe Koningh,
De nieuwe vrught, en jongen Soon,
Doen setten in sijn Erf-deel schoon,
Daer Godt self is sijn loon.